Snowboard …

Het is lekker weer vandaag. Ik ga koffie drinken bij mij om de hoek. De Coffee Company in de Berenstraat. Mijn vaste koffie-‘hang out’. Hier heb ik afgesproken met een van mijn vrienden uit mijn voetbalelftal. We gaan lunchen. Ik laat hem weten dat ik in de Coffee Company zit. Hij komt daar naar toe. Na een koffietje lopen we samen richting het Esprit Cafe bij het Spui. Het weer is echt lekker, blauwe lucht een soort wintersportgevoel krijg ik. De lunch is fijn.

Na de lunch ga ik richting Amsterdam Noord. Naar de opslag van mijn ouders, waar ook spullen van mij liggen. Ik breng onderweg eerst nog even mijn pak naar de stomerij in Amsterdam Noord. De opslag is een garage die gelegen is in de Spanderswoudstraat waar ik 22 jaar van mijn leven gewoond heb.

Ik rij de straat, waar de opslag is, in. Ik besluit om even een rondje te rijden en te kijken hoe alles er nu bijstaat. Ook kijk ik naar mijn vroegere ouderlijk huis. Ik besef me dat een groot deel van mijn leven in deze straat ligt en dat ik hier een hele fijne tijd met mijn ouders heb gehad. Ik heb het even zwaar. Helemaal als ik bij de opslag aankom en deze openmaak. In eens realiseer me dat ik dat deze boedel straks allemaal opgeruimd moet gaan worden. Ik zie allemaal dingen van vroeger. Herinneringen schieten voorbij.

Gelukkig vind ik mijn snowboard snel. Het wordt me allemaal wat te heftig en ik besluit de garagedeur snel dicht te doen. Ik kom hier binnenkort nog wel eens terug denk ik. Mijn vriend, die mijn snowboard leent, komt net aanrijden. Ik zeg tegen hem dat het een raar gevoel is om hier nu te zijn. Hij beaamt dit en vind het ook vreemd. Hij is vroeger ook nog wel eens in deze straat geweest toen ik hier heb gewoond.

We gaan met het snowboard naar zijn huis. Ik ben blij dat ik bij hen ga eten. Het is alweer een tijdje geleden dat ik bij hen ben geweest en er is een hoop gebeurd. We praten tijdens het eten over de afgelopen tijd en over hun aanstaande huwelijk waar ik getuige ben. Ik laat hen weten dat ik naar hun huwelijk uitkijk en er zin heb.

Na nog even een demonstratie van de Kinect te hebben gekregen en de koffie gedronken te hebben ga ik richting huis. Onderweg naar huis bedenk ik me dat mijn snowboard er vandaag voor heeft gezorgd dat ik wat herinneringen van vroeger voorgeschoteld heb gekregen.

This entry was posted in Algemeen by Denis Doeland. Bookmark the permalink.
Onbekend's avatar

About Denis Doeland

Slashie: auteur, blogger, Business & Industry Hacker, maven, disruptor, numerati, spreker en transformer. Ik help organisaties hun digitale kracht, data en intellectueel eigendom om te zetten in duurzaam concurrentievoordeel en aantoonbare bedrijfswaarde. Al meer dan dertig jaar beweeg ik mij op het snijvlak van business, technologie en digitale transformatie. Ik werkte achttien jaar bij ID&T en stond aan de basis van de digitale ontwikkeling achter merken als Mysteryland, Sensation en Thunderdome. Tegenwoordig adviseer ik organisaties in sport, media en entertainment over AI, data, digitale strategie, platformen en businessmodellen. Ik ben auteur van onder meer Digitaal Vermogen, EDM en de Digitale Wereld en vanAnaloognaarDigitaal.nu. Daarnaast schrijf ik dagelijks over digitale ontwikkelingen, AI, data, businessmodellen en de impact van technologie op organisaties en markten. Als spreker, adviseur en docent maak ik complexe technologische ontwikkelingen begrijpelijk en vertaal ik ze naar praktische strategieën waarmee bestuurders, ondernemers en organisaties direct aan de slag kunnen. Ik geloof dat organisaties niet langer concurreren op producten of diensten alleen, maar op hun vermogen om data, content, technologie en intellectueel eigendom met elkaar te verbinden. Wie dat digitale vermogen weet te activeren, bouwt aan de waarde van morgen.

Plaats een reactie