Van Dobben …

Voetbal is vandaag afgekeurd. Plotsklaps is de agenda vrij voor de dag. Dat betekent op zich dat dit een dag is waarop ik rustig aan kan doen. Dat doe ik dan maar ook besluit ik. Het is mooi weer de hele dag. Bijna kakelblauw.

Na een fijne lunch en een wandeling met een vriendin, die heel veel voor me betekent, loop ik richting huis om mijn fotocamera op te halen. Ik heb na gisteren de smaak te pakken. Vandaag doe ik nog een rondje in de stad. Dit keer een vrijere opdracht objecten, mensen en signings. Ik maak een paar mooie foto’s (tenminste dat vind ik zelf) op het museumplein, van een straatartiest en borden.

De tijd vliegt met de afleiding die ik heb. Het is inmiddels al over vieren als ik onderweg stop in de Utrechtsestraat om even koffie te drinken in de koffiesalon. Daar wacht ik op een van mijn vrienden om even bij te kletsen. Hij komt naar een kwartiertje wachten aan. We besluiten om weer door te wandelen. Hij stelt voor om bij Van Dobben een broodje kroket te eten. Geen slecht idee vind ik. Even wat achtergrond informatie over de kroket die ik van de site heb van Van Dobben.

In de wereld van de kroket is 28 juni 1945 een historische datum. Op die dag opent Aat van Dobben samen met zijn latere echtgenote Eugenie Laaper in hartje Amsterdam een broodjeszaak. De naam van het bedrijf luidde “Eetsalon Van Dobben“. Eugenie werkt ten tijde van de bevrijding in een broodjeszaak elders in Amsterdam. Daar ontmoet zij een leuke jongeman, die het vlees leverde, Aat van Dobben. Aat kan een pandje huren aan de Korte Regulierdwarsstraat, waar hij een eetzaak wil beginnen. Dat spreekt Eugenie ook erg aan en samen besluiten ze in zee te gaan. Niet veel later zijn ze getrouwd. De kroket staat al vanaf het begin op het menu.

De bereiding van de kroketten vindt plaats in de Kerkstraat. De fietsenmakerij, die toen tegenover de Eetsalon is gevestigd, heeft telefoon. Van daaruit worden de bestellingen aan de keuken (in de Kerkstraat) doorgeven. Warm gehouden door middel van houtskool, komen destijds de kroketten naar de broodjeszaak. Sinds de opening in 1945 is Eetsalon Van Dobben snel uitgegroeid tot een begrip. De luxe lunchroom, die zijn faam oorspronkelijk heeft te danken aan de Van Dobben kroketten, wordt al snel na de opening een pleisterplaats voor artiesten, voetballers en vele andere Amsterdammers.

Al jaren komen we bij Van Dobben en worden zoals altijd vriendelijk begroet. We bestellen beiden een broodje kroket met een colaatje. Het is gezellig en we kletsen bij over de situatie. Het is fijn om te constateren dat er, in de situatie waar ik in verkeer, steun is van je vrienden. Dat geeft mij een goed en fijngevoel.

Het is inmiddels het einde van de middag. We trippelen nog even over de bloemenmarkt kijken of ze amaryllissen hebben. Onze wegen scheiden bij de Keizersgracht. Van Dobben was heerlijk zoals altijd!

Advertenties

Heipalen …

Onder de douche vandaan loop ik naar mijn computer. Op Spotify heb ik een paar weken geleden een playlist aangemaakt met de nummers, die mijn vader wil horen tijdens zijn uitvaart. Ik schiet vol wanneer ik de muziek hoor. Op dat moment gaat ook de bel. Het is een van mijn beste vrienden waar ik mee ga lunchen. Hij komt even boven en heeft door dat ik het zwaar heb. We concluderen dat muziek een mooie werking heeft op de emotie. We gaan nadat de playlist is afgelopen op pad om te gaan lunchen. Even fijn kletsen en frisse lucht halen. Ik hoef vandaag niet zo veel te doen voor de uitvaart.

De dag dat mijn vader is overleden heb ik berichtjes gekregen van mijn vrienden wat ik die avond zou doen. Ik heb afgesproken om even te gaan eten. Dat heb ik geweten mijn beste vrienden hebben me mee genomen naar een goed Japans restaurant. Ik ben die avond weliswaar leeg en stil. Het is immers een zware dag geweest. We hebben heerlijk gegeten. Ik vind het fijn om ze me heen te hebben. Het is een bijzondere avond geweest. Mijn vrienden staan er!

Gisteravond heb ik ook afgesproken met vrienden. We hebben afgesproken in een restaurant in de buurt van het Weteringcircuit. Bij binnenkomst krijg ik een boekje van Paulo Coelho. Er zit een touwtje in het boekje bij een uitspraak. Ik laat weten dat ik deze uitspraak van Paulo Coelho heel toepasselijk vind. Ik vind het een mooie tekst. Tijdens het diner heb ik fijn met iedereen kunnen kletsen over de dagen zoals ik ze beleefd heb.

De afgelopen dagen heb ik veel berichtjes en mail ontvangen van vrienden. Ik heb er ook vele aan de telefoon. Er wordt van alle kanten een hart onder mijn riem gestoken en een luisterend oor geboden. Alle steun is erg fijn. Het geeft me het gevoel dat ik er niet alleen voor sta.

Vanavond heb ik ook weer afgesproken met vrienden. We gaan een biertje drinken en dan nog even eten. Ze willen graag weten hoe het me is. Ik vind het fijn in deze moeilijke dagen om vrienden om me heen te hebben. Ik kan mijn ei kwijt merk ik. Vrienden zijn als heipalen die er voor zorgen dat ik niet wegzak in de drassige grond waar ik op verkeer op dit moment.